Level Evaluatie 3: De speler sturen

In deze blogpost zal ik aan de hand van screenshots van 'The Stanley Parable' laten zien hoe de speler kan worden gestuurd in levels.

Je ziet hier hoe je interesse wordt gestuurd naar het midden van de kamer. Er lopen perspectief lijnen die je oog automatisch volgt en in het midden van de kamer wordt je aandacht getrokken door een muur van televisieschermen.
Ook kan zie je mooi het ritme terug in de ramen, en houten plinten langs de muur.

Zodra je deze kamer binnenloopt wordt je aandacht meteen al naar een paar dingen gestuurd. Allereerst trekken de plekken met sterk contrast je aandacht. Kijk bijvoorbeeld naar hoe er met licht wordt gespeeld om je te wijzen op belangrijke plekken. Zo wordt er bijvoorbeeld met de lichte en de donkere deur voor je een soort route voor je aangewezen.

Onder je zie je waar je ietsjes later uit zal komen. Dit is een stukje foreshadowing, je ziet bijvoorbeeld deuren en gangen onder je zodat je drang om te onderzoeken een beetje wordt geprikkeld.

Verder vallen ook de enorme letters op: "The Stanley Parable Demo Construction Facility". Dit fungeert een beetje als landmark omdat je dit ergens anders niet zal tegenkomen en het is iets opvallends wat in het level is geplaatst.

Hier zie je een voorbeeld van een klein gangetje, maar zelfs daar zijn patronen van level design te herkennen. Je ziet meteen een mooi ritme in de kozijnen van de ramen en deuren. Ook wordt je aandacht getrokken door een texture die niet in de rest van de wereld lijkt thuis te horen. Alles is wit/grijs gekleurd, terwijl het stuk muur ineens van bakstenen is. Het tekent af tegen de rest van de omgeving en prikkelt je om er naartoe te kijken. Dit wordt nog eens versterkt met het gebruik van het licht. Er zijn twee lampen die je aandacht trekken  naar de muur waar de level designer je naartoe wil hebben.

Ook in deze chaos moet de speler de goeie kant op gestuurd worden. Het level moet tegelijk kapot en chaotisch lijken, en toch niet verwarrend zijn. Allereerst wordt je blik laag gehouden door de belichting. De grond is veel lichter dan het plafond waardoor je al snel naar de vloer blijft kijken. Als je dan op de vloer let wordt je blik door perspectief lijnen ook weer gestuurd naar de uitgang. Object staan zo dat je naar de uitgang toe buigen waardoor je in deze rotzooi toch nog de uitgang kan vinden.